ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Βασίλης Κορκίδης: «ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ» με υγεία σε όλο τον κόσμο!

Από τον Βασίλη Κορκίδη

Καλό Δεκαπενταύγουστο & Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες!

Μια μητέρα μέσα από την ορθόδοξη πίστη της, εξιστορεί ένα θαύμα της Παναγίας, της Παρθένου Μαρίας, της Θεοτόκου, της Μεγαλόχαρης, της Οδηγήτριας, της Γλυκοφιλούσας, της Ελεούσας, της Μυρτιδιωτίσσης και τα πόσα άλλα προσωνύμια. Το συγκλονιστικό γεγονός, που με τη βοήθεια της Παναγίας σώθηκε το παιδί της, περιγράφει με τη παρακάτω μοναδική διήγηση της, η ίδια η μητέρα:


«Ο γιος μου Σπύρος είχε το 2008 ένα σοβαρότατο τροχαίο. Είχε χτυπήσει στο κεφάλι και είχε αιματώματα στον εγκέφαλο, νεκρά κύτταρα τα οποία δεν αναπλάθονται ποτέ ξανά και θλάση στο κέντρο του εγκεφάλου. Ήταν στην εντατική του Ν.Ν.Α επί 29 πραγματικά πολύ δύσκολες μέρες διότι ήταν σε κώμα, διασωληνωμένος γιατί δεν μπορούσε ν’ αναπνεύσει και επιπλέον είχε αρχίσει η εσωτερική σήψη στα όργανά του. Το αποκορύφωμα ήταν η ανακοπή που έκανε 3 ημέρες πριν την γιορτή της Παναγίας. Απ’ την ανακοπή του έμεινε ανεπάρκεια στην καρδούλα του, που θα την είχε για όλη του την ζωή. Εμείς πλέον δεν ξέραμε τι να παρακαλέσουμε τονΘεό.

Οι γιατροί είπαν ότι αν ζήσει θα μείνει φυτό από το χτύπημα στον εγκέφαλο. Μετά την ανακοπή και ενώ ήταν σε κώμα συνέχισε να βαραίνει. Δεν ανέπνεε, δεν λειτουργούσαν τα όργανά του, του έβαζαν αίμα και είχε πάρει και λοίμωξη όπου είχε 40 πυρετό. Παρακαλούσαμε τον Θεό με τον άντρα μου να τον αναστήσει, δεν ξέραμε τι να πρωτοπαρακαλέσουμε. Την επόμενη μέρα απ’την ανακοπή κάναμε ακόμη μία λειτουργία στον Άγιο Σπυρίδωνα, την εκκλησία που ήταν μέσα, στον προαύλιο χώρο του Ν.Ν.Α. Όταν η λειτουργία τελείωσε και όταν άνοιξε το επισκεπτήριο μάθαμε ότι είχε περάσει ο πνευματικός μας και διάβασε το παιδί μας στην εντατική κατόπιν εντολής του πατρός Παΐσίου και Ευμενίου που έχουν κοιμηθεί. Μπήκαμε στο δωμάτιο του και ώ του θαύματος το παιδί απ’ τον λαιμό και κάτω ήταν αναστημένο. Ο πυρετός ήταν 36,6, τα νεφρά του δούλευαν κανονικά, είχε πολλά ούρα και κόπρανα και ανέπνεε μόνος του χωρίς μηχάνημα. Επιπλέον η καρδιά του δούλευε μόνη της χωρίς το μηχάνημα. Οι γιατροί μας είπαν: πρόκειται για θαύμα. Ξαφνικά όλο του το σώμα επανήλθε, εκτός από το κεφάλι του. Αν συνεχίσει έτσι, μας είπαν, σε 2 ημέρες θα βγει από την εντατική. Όσο για τον εγκέφαλο μας είπαν θα μείνει φυτό. Το πρωί κάναμε λειτουργία πάλι στον Άγιο Σπυρίδωνα και φύγαμε να πάμε στο Τζάνειο νοσοκομείο, διότι εκεί θα μετέφεραν το γιο μας. Καθώς πηγαίναμε στο Τζάνειο άρχισα να φωνάζω υστερικά. «Έκλαψε η Παναγία και θέλω να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κλαίει για τον Σπύρο μου». Ο άντρας μου και η αδελφή μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν, όμως εγώ ήμουν ανένδοτη, επιθετική και πολύ εχθρική μαζί τους γιατί δεν με πίστευαν. Φώναζα συνεχώς ότι κλαίει η Παναγία κάπου στον Ορωπό για τον Σπύρο μου, αλλά όλοι με θεωρούσαν τρελή. Δεν ήξερα τι έλεγα όμως επέμενα πολύ. Σε σημείο που μ’ άκουγαν οι γιατροί του Τζανείου και οι ασθενείς και προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν. Ωστόσο η ώρα περνούσε και το ασθενοφόρο που μετέφερε το παιδί μας απ’ το Ν.Ν.Α δεν φαινότανε πουθενά. Εγώ γκρίνιαζα για τα δάκρυα της Παναγίας, μ’ έπιασε ανησυχία επειδή αργούσε να ‘ρθει το παιδί. Εγώ έκλαιγα πολύ και παρακαλούσα τους συγγενείς μου να μου φέρουν τα δάκρυα της Παναγίας μέχρι που είδα το φορείο με τους γιατρούς που συνόδευαν το παιδί μας να έρχονται. Οι γιατροί ήταν χαμογελαστοί. Το παιδί είχε ξυπνήσει καθ’ οδόν προς το Τζάνειο γι’ αυτό άργησαν να μας το φέρουν. Είδαμε το παιδί μας ξύπνιο και δεν το πιστεύαμε. Τα μάτια του ήταν ανοικτά και το αιμάτωμα που είχε στα μάτια είχε εξαφανιστεί. Είχε ξυπνήσει καλά. Ακόμη βέβαια δεν ξέραμε τι θα λειτουργούσε απ’ το σώμα του και τι όχι διότι μόνο μας κοιτούσε. Είχε ακόμη τραχειοστομία και γαστροστομία. Μόλις τακτοποιήσαμε το παιδί στο δωμάτιο εγώ άρχισα πάλι να φωνάζω και να μαλώνω με όλους. «Κλαίει η Παναγία για τον Σπύρο μου», τους έλεγα. Πηγαίνετε να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κανείς δεν με καταλάβαινε, κανείς δεν με πίστευε. Κανείς δεν μου έδινε καμία σημασία. Σε 2 ώρες περίπου και ενώ περιποιόμουν το γιο μου, μια φίλη μου τηλεφώνησε για να με ρωτήσει σε ποιο νοσοκομείο και σε ποιο δωμάτιο είμαστε για να ‘ρθει. Μόλις ήρθε της λέω: «Μου ‘φερες τα δάκρυα της Παναγίας»; Εκείνη με κοίταξε κάπως και μου είπε πως είχε πάει εκδρομή στον Ορωπό, αλλά πρώτα πέρασε απ’ την εκκλησία ν’ ανάψει ένα κερί. Εκεί έμαθε ότι η εικόνα της Παναγίας μυροβλύζει και κάθε χρόνο ανοίγουν την εικόνα και παίρνουν το μύρο. Πήρε μύρο για κείνη και θυμήθηκε να ζητήσει και για μένα. Το ‘δωσε ο ιερέας κι εκείνη έτρεξε και μου το ‘φερε. Παίρνω το μύρο απ’ τα χέρια της και χωρίς δεύτερη σκέψη το δίνω στο παιδί μου και τότε ηρέμησα. Το ίδιο βράδυ μπήκαν 2 γιατροί στο δωμάτιο οι οποίοι στάθηκαν πάνω απ’ το παιδί το κοίταξαν κάτι είπαν μεταξύ τους και έφυγαν. Απ’ εκείνη την ημέρα τ’ αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Ο Σπύρος μου έβγαλε την τραχειοστομία, την γαστροστομία, επικοινωνούσε και σε μία εβδομάδα δειλά-δειλά περπατούσε. Ο υπέρηχος της καρδιάς έδειξε ότι έχει καινούρια καρδιά και η μαγνητική εγκεφάλου έδειξε ότι το παιδί μας δεν είχε χτυπήσει ποτέ. Βγήκαμε την ημέρα του Αγ. Σπυρίδωνος απ’ το νοσοκομείο περπατώντας. Οι γιατροί μας είπαν: Δεν ξέρουμε που πιστεύετε, αλλά όλ’ αυτά η επιστήμη δεν μπορεί να τα εξηγήσει. Η Παναγία σκέπασε το παιδί μας και οι ταπεινοί Άγιοι θεράπευσαν το Σπύρο μας, που σήμερα είναι εντελώς καλά.»

Ο κ. Κορκίδης είναι Πρόεδρος  Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά και Πρόεδρος  Περιφερειακού Επιμελητηριακού Συμβουλίου Αττικής.

 

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To Top