ΚΟΙΝΩΝΙΑ

27 χρόνια από τη δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν – Η… παράπλευρη απώλεια για τον αρχιδολοφόνο Κουφοντίνα

 

Ήταν 14 Ιουλίου 1992 όταν ο 20χρονος Θάνος Αξαρλιάν, περπατούσε αμέριμνα στην οδό Καραγιώργη Σερβίας και ουδείς ήταν σε θέση να γνωρίζει το τι θα επακολουθούσε.

Επρόκειτο λοιπόν να ακολουθήσει μια τραγική στιγμή, η στιγμή της δολοφονίας του 20χρονου φοιτητή από την τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» η οποία χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη όλων των Ελλήνων.

Το Magazine του Του Ελευθέρου Τύπου, με αφορμή τη συμπλήρωση 26 χρόνων από το λυπηρό αυτό συμβάν, θυμάται καρέ καρέ τι συνέβη εκείνο το αποτρόπαιο μεσημέρι.

Το χρονικό

Ο τότε υπουργός Οικονομίας, Γιάννης Παλαιοκρασσάς, επιβιβάζεται στη θωρακισμένη Mercedes και φεύγει από το υπουργείο, όταν στη διασταύρωση με την οδό Βουλής -πίσω από το κτίριο του παλιού κοινοβουλίου, το βαρύ όχημα παίρνει την κλειστή στροφή. Ένας εκκωφαντικός δυνατός θόρυβος διακόπτει τη μεσημεριανή ηρεμία και άξαφνα η συμβολή των δύο δρόμων πλημμυρίζει από σκόνη και φωτιές. Ακούγονται ουρλιαχτά, κλάματα και ο υπουργός, οι συνοδοί του και οι διερχόμενοι προσπαθούν για μερικά δευτερόλεπτα να καταλάβουν τι έχει συμβεί.

 

 

Στην απέναντι γωνία, πεσμένος μέσα σε μια λίμνη αίματος, ακίνητος, βρίσκεται ένας νεαρός. Ο Θάνος Αξαρλιάν είχε την τρομερή ατυχία να περνάει εκείνη την ώρα από το σημείο και βρίσκεται ξαφνικά βαριά χτυπημένος από θραύσματα ρουκέτας. Μέσα σε λίγα λεπτά ακούγονται σειρήνες περιπολικών, ασθενοφόρων και πυροσβεστικών να «σχίζουν» τον αέρα αλλά είναι ήδη αργά· ο άτυχος νεαρός  έχει ήδη αφήσει την τελευταία του πνοή.

Λίγες ώρες αργότερα, άγνωστος τηλεφώνησε στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» και ανέλαβε την ευθύνη εκ μέρους της «17 Νοέμβρη», ενώ παράλληλα εξέφρασε την λύπη του για τον θάνατο του 20χρονου Θάνου Αξαρλιάν, χαρακτηρίζοντάς τον… «παράπλευρη απώλεια». Το Πανελλήνιο πενθεί συγκλονισμένο.

Το «συγνώμη» του δολοφόνου Κουφοντίνα

Εκείνη την περιόδο, ουδείς γνώριζε ποιος ήταν αυτός ο άνδρας που τηλεφώνησε. Ωστόσο, λίγα χρόνια μετά την εξάρθρωση της «Ε.Ο 17Ν», αποκαλύφθηκε πως ο άνδρας αυτός ήταν ο «Λουκάς», κατά κόσμον, Δημήτρης Κουφοντίνας. Ο ίδιος το αποκαλύπτει αυτό στο βιβλίο που εξέδωσε.

 

 

«Εκείνη την εποχή ετοιμάζαμε μια ενέργεια χαμηλής έντασης εναντίον ενός αξιωματούχου του υπουργείου Οικονομικών που ήταν υπεύθυνος για τη τελική διαμόρφωση της φορολογικής πολιτικής της κυβέρνησης. Τότε όμως κατατέθηκε στην οργάνωση μια άλλη πρόταση: Γιατί να μην χτυπηθεί ο ίδιος ο αρχιτέκτονας αυτής της πολιτικής, ο υπουργός Οικονομικών Παλαιοκρασσάς; Θα ήταν μια καίρια ενέργεια, θα ήταν η κορύφωση της δεκαετίας πυκνής δράσης της 17Ν. Η πρόταση εγκρίθηκε ομόφωνα. […]

 

Παρά το γεγονός πως η πρόταση έγινε δεκτή, το σχέδιο της ενέργειας η εκτόξευση μιας ρουκέτας έξω από το υπουργείο Οικονομικών συνάντησε πολλές επιφυλάξεις. Αντιπροτάθηκε άλλο σημείο, άλλος τόπος, άλλος τρόπος. Η πρόταση επέμεινε: Μέσα στους καύσωνες του Ιουνίου στην οδό Βουλής, όπου θα γινόταν η ενέργεια, μετά τις 3:30 το απόγευμα ήταν ερημιά»

Γράφει ο αρχιδολοφόνος Δημήτρης Κουφοντίνας στο βιβλίο του και στη συνέχεια εξηγεί πως για περίπου ένα μήνα τα μέλη «της κεντρικής ομάδας» έκαναν διαδοχικούς ελέγχους στο σημείο για να σιγουρευτούν πως δεν θα υπάρχει κάποιο αθώο θύμα.

Μάλιστα, αναφέρει και το γιατί ματαίωσαν την επίθεση πολλές φορές, κάτι που τέντωσε τα νεύρα όλων, και φτάνει την ημέρα της επίθεσης τονίζοντας πως:

«Ο Παλαιοκρασσάς αποφάσισε να οδηγήσει ο ίδιος το βαρύ, δύσκολο στην οδήγηση αυτοκίνητο. Έτσι, ο άπειρος οδηγός, δεν πήρε ομαλά τη στροφή από Καραγεώργη Σερβίας προς Βουλής, επιπλέον, φοβισμένος από τον όγκο του Μερσεντές, φρέναρε την τελευταία στιγμή. Η ρουκέτα έξυσε το μερσεντές και εξερράγη σύρριζα δίπλα της. Ο Παλαιοκρασσάς απλά τραυματίστηκε, όμως το ωστικό κύμα χτύπησε έναν περαστικό που είχε διεισδύσει στο χρονικό κενό, στο τυφλό σημείο της παρατήρησης. Ένας αθώος άνθρωπος, ένας από τους δικούς μας, για αυτούς που αγωνιζόμασταν να έχουν ένα καλύτερο αύριο, έμεινε δίχως αύριο. Ο πόνος μας μεγάλος, ο δικός μου αβάσταχτος. Τηλεφώνησα αμέσως, εξέφρασα τη λύπη της 17Ν. Μπορεί να είχε ευθύνη η αστυνομία, να μπλόκαρε επί μισή ώρα σχεδόν το ασθενοφόρο. Όμως, την κύρια ευθύνη την είχαμε εμείς. Χρόνια αργότερα στο δικαστήριο ζήτησα συγγνώμη. […] Ήταν ένα τραγικό λάθος. Το μοναδικό λάθος της 17Ν»

Tο ραντεβού των δολοφόνων στη «Χαρά»

Την περίοδο των συλλήψεων των μελών της 17Ν και των πρώτων καταθέσεων στην αντιτρομοκρατική, είδε το φως της δημοσιότητας μια συγκλονιστική λεπτομέρεια εκείνης της επίθεσης

Μετά το χτύπημα, όπως συνήθιζαν, τα μέλη της οργάνωσης συναντήθηκαν στο ζαχαροπλαστείο «Χαρά» στα Άνω Πατήσια, εκεί για πρώτη φορά στα χρονιά της οργάνωσης καταπατήθηκαν όλοι οι κανόνες συνωμοτικότητας με κάποιους από αυτούς να κλαίνε (όπως για παράδειγμα ο Τέλιος) και να φωνάζουν μπροστά στους υπόλοιπους θαμώνες πως δεν έπρεπε να γίνει το χτύπημα και πως η εμμονή στο συγκεκριμένος μέρος και με το συγκεκριμένο τρόπο έφεραν τα τραγικά αποτελέσματα.

Εκείνη ήταν και η στιγμή που κάποιοι σκέφτηκαν πως ίσως είχε έρθει η ώρα να αυτοδιαλυθεί η οργάνωση. Το γεγονός, όμως, πως ήδη κάποιοι από τους πελάτες είχαν αρχίσει να κοιτάζουν επίμονα προς το τραπέζι που κάθονταν τα μέλη της 17Ν, ήταν καταλυτικό, ώστε, να σταματήσει εκεί η κουβέντα και να αποχωρήσουν όλοι.

ΠΗΓΗ: 15minutes

 

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

To Top